ေကာင္းခန္႔ (ရသ)

9/27/2008

Love is ...

အခ်စ္မွာ အခ်ိန္ . အကြာအေ၀း . ေနရာေဒသ . လူမ်ိဳးဘာသာ ကန္႔သတ္မႈ မရွိပါဘူး ..

(၅)ႏွစ္အရြယ္တုန္းက ငါနင့္ကို ခ်စ္တယ္လို႔ေျပာတယ္ ..
နင္ေခါင္းကိုငဲ႔ၿပီး မ်က္လံုး၀ိုင္းကေလးကို ပုတ္ခတ္ရင္း .. အဲဒါ ဘာအဓိပၸါယ္လည္းလို႔ ငါ႔ကို ေမးခဲ႔တယ္။

(၁၅)ႏွစ္အရြယ္တုန္းက ငါနင့္ကိုခ်စ္တယ္လို႔ ေျပာတယ္ ..
အကၤ်ီအနားစကို အဓိပၸါယ္မဲ႔ လံုးေခ်ကစားရင္း ေခါင္းေလးကိုငံု႔ ရွက္ေသြးေတြျဖာၿပီး နင္ၿပံဳးေနခဲ႔တယ္။

(၂၀)ႏွစ္အရြယ္တုန္းက ငါနင့္ကိုခ်စ္တယ္လို႔ ေျပာတယ္ ..
ငါ႔ပုခံုးထက္မွာ ေခါင္းေလးကိုမွီၿပီး ငါေပ်ာက္ကြယ္သြားမွာကို စိုးတဲ႔အလား ငါ႔လက္ေမာင္းကို နင္တင္းတင္းေလး ဖက္ထားတယ္။

(၂၅)ႏွစ္အရြယ္တုန္းက ငါနင့္ကိုခ်စ္တယ္လို႔ ေျပာတယ္ ..
မနက္စာကိုျပင္ဆင္ရင္း ငါ႔နဖူးကိုတစ္ခ်က္နမ္းၿပီး `` သိပါတယ္ .. ထပါေတာ႔လူပ်င္းေလးရယ္ ´´ လို႔ ခ်စ္စႏိုးနဲ႔ နင္ေျပာခဲ႔တယ္။

(၃၀)အရြယ္တုန္းက ငါနင့္ကိုခ်စ္တယ္လို႔ ေျပာတယ္ ..
``တကယ္ခ်စ္ရင္ ႐ံုးဆင္းခ်ိန္ ေလွ်ာက္မလည္နဲ႔၊ မွာတဲ႔ပစၥည္းေတြကိုလည္း ၀ယ္ခဲ႔ဖို႔ မေမ႔နဲ႔´´လို႔ နင္ရယ္ၿပီး ေျပာခဲ႔တယ္။

(၄၀)အရြယ္တုန္းက ငါနင့္ကိုခ်စ္တယ္လို႔ ေျပာတယ္ ..
ပန္းကန္ေတြသိမ္းရင္း ``ေကာင္းပါၿပီ .. ေကာင္းပါၿပီ ကေလးေတြကို စာျပလိုက္ပါဦး´´ လို႔ နင္စိတ္မရွည္စြာ ေျပာခဲ႔တယ္။

(၅၀)အရြယ္တုန္းက ငါနင့္ကိုခ်စ္တယ္လို႔ ေျပာတယ္ ..
သိုးေမႊးခ်ည္ကိုထိုးရင္း ``တကယ္လား .. နင့္စိတ္ထဲမွာ ငါ႔ကို ေစာေစာ ေသေစခ်င္ေနတယ္မဟုတ္လား´´ လို႔ေျပာၿပီး တခစ္ခစ္နဲ႔ နင္ရယ္ေနခဲ႔တယ္။

(၆၀)အရြယ္တုန္းက ငါနင့္ကိုခ်စ္တယ္လို႔ ေျပာတယ္ ..
ငါ႔လက္ေမာင္းကို တစ္ခ်က္ထုရင္း ``အဘိုးႀကီး ေျမးေတြေတာင္ႀကီးေနၿပီး အေျပာကမက္တုန္း´´လို႔ ေျပာခဲ႔တယ္။

(၇၀)အရြယ္တုန္းက မ်က္မွန္ထူထူကိုတပ္ ငါတို႔ထိုင္ခံုေပၚမွာ တူတူထိုင္ၿပီး လြန္ခဲ႔တဲ႔ အႏွစ္(၅၀)က ဓါတ္ပံုေတြကို ၾကည့္ေနခဲ႔တယ္။ နင့္ရဲ႕ တြန္႔ေၾကေနတဲ႔လက္ကို ငါဆုတ္ကိုင္ရင္း ငါနင့္ကိုခ်စ္တယ္လို႔ေျပာတယ္ ..
အၾကင္နာေတြ ျပည့္ေနတဲ႔ မ်က္လံုးနဲ႔ နင္ငါ႔ကို ၾကည့္ေနခဲ႔တယ္။ အရစ္ေၾကာင္းေတြနဲ႔ တြန္႔ေၾကေနေပမယ္႔ နင့္ရဲ႕မ်က္ႏွာဟာ လွပေနဆဲပါ။

(၈၀)အရြယ္တုန္းက ငါနင့္ကိုခ်စ္တယ္လို႔ေျပာတယ္ ..
နင္ လဲေလ်ာင္းေနတယ္ .. ငါငိုေနတယ္။ ေနာက္ဆံုးတစ္ခြန္း နင္ေျပာခဲ႔တယ္ `` ငါ .. နင့္ .. ကို .. ခ်စ္ .. တယ္´´
ငါ႔ဘ၀မွာ အေပ်ာ္ဆံုးနဲ႔ ၀မ္းအနည္းဆံုး ေန႔တစ္ေန႔ပါပဲ ။

အခ်စ္စစ္ဟာ အခ်ိန္ကို ေက်ာ္ျဖတ္တယ္။
အခ်စ္စစ္ဟာ အကြာအေ၀းကို ေက်ာ္ျဖတ္တယ္။
အခ်စ္စစ္ဟာ ေနရာေဒသကို ေက်ာ္ျဖတ္တယ္။
အခ်စ္ကို တန္ဖိုးထားတတ္ဖို႔ ၊ ျမတ္ႏိုးတတ္ဖို႔ နဲ႔ နားလည္တတ္ဖို႔ပဲ လိုတယ္။

ရဲရင့္ငယ္ ဘေလာ႔ဂ္ ထဲကေတြ႕လို႔ ျပန္လည္ကူးယူ ခံစားလိုက္တာပါ ...

(၅)ႏွစ္အရြယ္မွာ ခ်စ္တယ္လို ေျပာခဲ႔ဖူးပါတယ္ ..
(၁၅)ႏွစ္အရြယ္မွာ ခ်စ္တယ္လို႔ ေျပာခဲ႔ဖူးတယ္ .. ဒါေပမယ္ သူမ မဟုတ္ဘူး ..
(၂၀)ႏွစ္အရြယ္မွာ ခ်စ္တယ္လို႔ ေျပာခဲ႔မိတယ္ .. တျခား တစ္ေယာက္ကိုေပါ႔ ..
(၂၅)ႏွစ္အရြယ္မွာ ခ်စ္တယ္လို႔ ေျပာခဲ႔ပါတယ္ .. ေနာက္ တစ္ေယာက္ကိုပါ ..
အခု ကၽြန္ေတာ္ အသက္(၃၀)မွာ ...
ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကို ရင္ခုန္စြာနဲ႔ ခ်စ္တယ္လို႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္ ..
ျမတ္ႏိုးစြာနဲ႔ ခ်စ္မိသြားတယ္လို႔ လည္း ယံုၾကည္ပါတယ္ ..
သူမ ကလည္း ကၽြန္ေတာ္႔ကို ခ်စ္ေနတယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိထားတယ္ ...
ကၽြန္ေတာ္ သူမကို လက္ထပ္ဖို႔ ရည္ရြယ္ထားတယ္ .. မၾကာခင္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လက္ထပ္ျဖစ္မယ္လို႔လဲ ယံုၾကည္ထားတယ္ .. ဘယ္လိုအေၾကာင္းမ်ိဳးေၾကာင့္မွ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေ၀းၾကရမွာ မဟုတ္ပါဘူး ..
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ၾကားထဲမွာ စကားေလးတစ္ခြန္းရွိတယ္ ..
ခိုင္မာေသာ သစၥာ .. ခိုင္ၿမဲေသာ ေမတၱာ မ်ားျဖင့္ ခိုင္ မွ ခိုင္ ပါ လို႔ ..

ဒီေနရာကို ႏွိပ္လိုက္ပါ . . .

8/27/2008

27.8.2008

ဒီေန႔မွာ ကၽြန္ေတာ္ ( ၂၉ )ႏွစ္ ျပည့္ပါတယ္ ..
ကိန္းဂဏန္းတစ္ခုအေနနဲ႔ ႀကီးလာတာကလြဲလို႔ .. ကၽြန္ေတာ႔္ အတြက္ ဘာမွ မထူးပါဘူး ..
အခုထိလည္း ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဘာမွ မဟုတ္ေသးပါဘူး ..
လူေတြကေတာ႔ သတ္မွတ္ၾကတာပဲ ေမြးေန႔ရယ္လို႔ .. ကၽြန္ေတာ္႔အတြက္ေတာ႔ ေမြးေန႔က 27.8.1979
ဒီေန႔က ( ၂၉ )ႏွစ္ျပည့္တဲ႔ေန႔ ... ေမြးေန႔ မဟုတ္ပါဘူး ..

ဒီေနရာကို ႏွိပ္လိုက္ပါ . . .

8/22/2008

ျမန္မာျပကၡဒိန္

ျမန္မာျပကၡဒိန္မရွိလို႔ ဘယ္ေန႔ေတြေရာက္လို႔ ေရာက္ေနမွန္းမသိတဲ႔ အျဖစ္ေတြကို အေတာ္ၾကာၾကာ ႀကံဳဖူးပါတယ္
အခု BurmeseClassic မွာ ေတြ႕လို႔ ကူးယူတင္လိုက္ပါတယ္ ..
၂၀၀၈ ခုႏွစ္ တစ္ႏွစ္လံုးစာ ၾကည့္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ႔ 2008 Calendar မွာ ၀င္ၾကည့္ပါ .

ဒီေနရာကို ႏွိပ္လိုက္ပါ . . .

8/20/2008

20082008

အမွတ္တရသက္သက္ပါပဲဗ်ာ ..
ဒီေန႔ ၂၀ ရက္ ၀၈ လ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ...
တနည္းအားျဖင့္ 20082008 ပါတဲ႔ ..
ထူးျခားမႈ ဘာရွိလဲေတာ႔မသိဘူးဗ်ာ ..
ကၽြန္ေတာ္႔အတြက္ကေတာ႔ ..
ဒီေန႔ အလုပ္အမ်ားဆံုးေန႔ပဲ ....

ဒီေနရာကို ႏွိပ္လိုက္ပါ . . .

8/17/2008

ေတာကိုတိုးလို႔ ေတာင္ကိုတက္

လြန္ခဲ႔ေသာ (၁၅)ႏွစ္ေက်ာ္က ဘုရားဖူးကားျဖင့္ ဘုရားစံုဖူးရင္း က်ိဳက္ထီး႐ိုးဘုရားကို ေရာက္ရွိခဲ႔ဖူးပါတယ္ .. သူငယ္ခ်င္းေတြ႕နဲ႔အတူ မနက္ေစာေစာ (၅)နာရီေလာက္မွ က်ိဳက္ထီး႐ိုးေတာင္ေပၚကို စတင္တက္ေရာက္ခဲ႔ရာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ တက္လိုက္ .. ေမာလိုက္ .. နားလိုက္ .. ကစားလိုက္ .. ေပ်ာ္လိုက္ .. ေနာက္လိုက္ နဲ႔ တေရြ႕ေရြ႕ .. သြားရင္ .. နားရင္း .. စားရင္း နဲ႔ ေန႔လည္(၁၂)နာရီေလာက္မွာ က်ိဳက္ထီး႐ိုးဘုရား ရင္ျပင္ေပၚကို ေရာက္ရွိခဲ႔ပါတယ္ .. က်ိဳးထီး႐ိုးဆံေတာ္ရွင္ ေစတီေတာ္ျမတ္ကို ရွိခိုးဦးခိုက္ရင္း .. ဆုေတြအမ်ိဳးမ်ိဳးေတာင္ခဲ႔သလို .. ေနာင္အခါအခြင့္သင့္ရင္ ဆံေတာ္ရွင္ေစတီေတာ္ျမတ္ကို ထပ္မံ ဦးခိုက္ရပါလို၏ လို႔ ဆုေတာင္းမိပါတယ္ ...
ဘုရားစံုဖူးၿပီး ေနာက္ဆံုးမွ ေရာက္တာျဖစ္လို႔ ခရီးပန္းလာသည္ကတစ္ေၾကာင္း .. ေတာင္ေပၚခရီးကို ပထမဆံုးအႀကိမ္း တက္ဖူးသည္ကတစ္ေၾကာင္း၊ ေတာင္ေပၚတက္ရင္း လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ မိုးရြာလို႔ မိုးမိလာသည္ကတစ္ေၾကာင္း ... အေၾကာင္းေပါင္းစံုၿပီး ကၽြန္ေတာ္မွာ ဆံေတာ္ရွင္ေစတီကို ဦးခိုက္လို႔လည္းၿပီး .. အဖ်ားေတြတက္ၿပီး .. ရင္ျပင္ေပၚမွာတင္ အိပ္ရင္းသူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ေစာင့္ေနခဲ႔ရပါတယ္ .. က်ိဳက္ထီး႐ိုးဘုရားကို ဦးခိုက္မိ႐ံုကလြဲၿပီး ဘယ္ေနရာကိုမွ မေရာက္ခဲ႔ဘူး .. ဘယ္မွလည္း မသြားႏိုင္ခဲ႔ဘူး ...
ေန႔လည္(၃)နာရီေလာက္မွ အဖြဲ႕အားလံုးက ျပန္ဆင္းမွာျဖစ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း အီလည္လည္နဲ႔ ဆံေတာ္ရွင္ေစတီကို ေနာင္အခါမ်ားမွာ ေအးခ်မ္းစြာ ထပ္မံဦးခိုက္ရပါလို၏ လို႔ပဲ ဆုေတာင္းရင္း ျပန္ဆင္းခဲ႔ရပါတယ္ ... ဘာေၾကာင့္မွန္းေတာ႔ မသိဘူးဗ်ာ.. ျပန္ဆင္းလို႔ လမ္းတက္၀က္ေလာက္ေရာက္ေတာ႔ ဖ်ားေနတာေတြ အကုန္ေပ်ာက္ .. လူမ်ားေတြ ခရီးပန္းခ်ိန္မွ ကိုယ္က လန္းေနရတယ္ .. ညေန (၆)နာရီေက်ာ္ ေလာက္မွာ ေတာင္ေျခ ကင္ပြန္းစခန္းကို ျပန္ေရာက္ခဲ႔ၿပီး .. အိမ္အျပန္ခရီးကို စတင္ခဲ႔ရပါတယ္ .. ပထမဦးဆံုးအႀကိမ္ ခရီးထြက္ဖူးျခင္းနဲ႔ ေတာင္ေပၚေဒသ .. ေတာင္တက္ခရီးကို စတင္ တက္မိျခင္းပါ ...
ဒုတိယအႀကိမ္ခရီးစဥ္ကိုေတာ႔ (၂၀၀၃)ခုႏွစ္ေလာက္မွ သြားျဖစ္ပါတယ္ .. ဒီခရီးကေတာ႔ အမ်ားနဲ႔မဟုတ္ဘဲ ညီတစ္ေယာက္နဲ႔ သီးသန္႔သြားတဲ႔ခရီးစဥ္ပါ .. က်ိဳက္ထီးရိုးေတာင္ေျခ ကင္ပြန္းစခန္းကို မနက္ေစာေစာပိုင္း ေလာက္မွာေရာက္ၿပီး .. ေတာင္ေပၚခရီးကိုေတာ႔ ကားနဲ႔တက္ျဖစ္ပါတယ္ .. ေန႔လည္ပိုင္းေလာက္ ေတာင္ေပၚေရာက္ၿပီးတာနဲ႔ တည္းခိုခန္းကို၀င္ .. ေရမိုးခ်ိဳးၿပီးတာနဲ႔ ဆံေတာ္ရွင္ေစတီကို ဦးခိုက္မိပါတယ္ .. ည(၁၀)နာရီေလာက္ထိ ဘုရားရင္ျပင္မွာပဲေနျဖစ္ပါတယ္ .. ေနာက္ေန႔မွာ အနီးအပါးေနရာစံုကို ႏွံ႔ေအာင္ေလွ်ာက္သြားမိပါတယ္ .. ဒုတိယတစ္ည ထပ္မံအိပ္ၿပီး ေနာက္ေန႔မနက္ ဆံေတာ္ရွင္ေစတီကို ဦးခိုက္ၿပီး အျပန္ခရီးကိုလည္း ကားနဲ႔ပဲဆင္းျဖစ္ပါေတာ႔တယ္ ....
က်ိဳက္ထီး႐ိုးေစတီေတာ္ကို ေျခလွ်င္ေတာင္တက္လမ္းမွ ထပ္မံသြားဖို႔ ႀကိဳးစားေသာ္လည္း အခုခ်ိန္ထိ မေရာက္ျဖစ္ႏိုင္ေသးပါဘူး ..
ဒါေပမယ္႔လည္း အခုတစ္ခါေတာ႔ ေတာင္တက္ခရီးလမ္းတစ္ခုကို (၁၃-၈-၂၀၀ဂ)ေန႔မွာ စတင္မိပါတယ္ ..
က်ိဳက္ထီးရိုးလို ဘုရားဖူးခရီးစဥ္မဟုတ္ဘဲ .. လုပ္ငန္းကိစၥျဖင့္ သြားရတဲ႔ ေတာင္ေပၚခရီးစဥ္ပါ ..
ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္အထက္ အျမင့္ေပ (၄၅၀၀)ေက်ာ္ျမင့္ၿပီး ေတာင္တက္ခရီးလမ္း( ၇ )မိုင္ေက်ာ္ေ၀းပါတယ္ ..
မနက္(၇)နာရီေလာက္ ေနအိမ္ကေန ဆိုင္ကယ္(၂)စီးနဲ႔ လူ(၃)ေယာက္ ရဲ႕ ေတာင္တက္ခရီးစဥ္ စတင္ပါတယ္ .. မနက္(၉)နာရီေလာက္မွ ေတာင္ေျခကိုေရာက္ပါတယ္ .. ေတာင္တက္ခရီးစဥ္ မစတင္ခင္ ေတာင္ေျခမွာ ရွိေနတဲ႔ ေစတီေလးကို ၀င္ေရာက္ဦးခိုက္ရင္း ခရီးလမ္းတစ္ေလွ်ာက္ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕ၿပီး လုပ္ငန္းကိစၥေတြ ေအာင္ျမင္ေစဖို႔ ဆုေတာင္းမိပါတယ္...

ၿပီးခဲ႔တဲ႔ရက္မ်ားက မိုးက ရက္ဆက္ဆိုသလို ရြာထားေတာ႔ ခရီးစဥ္တစ္ေလွ်ာက္ ဗြက္ေရာ .. အိုင္ေရာ ျဖတ္ခဲ႔ရပါတယ္ .. ခရီးလမ္းကလည္း အၿမဲတမ္းခရီးသြားလမ္းမဟုတ္ေတာ႔ .. ေတာေတာင္ထဲမွာ ျဖစ္သလို သြားေနရတာပါ .. ေျမျပင္ကလည္း ေခ်ာ .. တဲ႔အျပင္ ခ်ိဳင့္ေတြ က်င္းေတြနဲ႔ဆိုေတာ႔ ပါလာတဲ႔ ဆိုင္ကယ္ေတြကို တြန္းလိုက္ ေျမွာက္လိုက္နဲ႔ .. ဆိုင္ကယ္က လူကို ျပန္စီးတဲ႔ ခရီးပါ .. ကံေကာင္းတာက ရာသီဥတု သာယာေနတာေလးတစ္ခုပါ ... ခရီးလမ္းတစ္ေလွ်ာက္လည္း သြားတဲ႕အခ်ိန္ထက္ နားတဲ႔ အခ်ိန္က ပိုမ်ားေနသလိုပါဘဲ .. ေန႔လည္(၁၂)နာရီေလာက္မွာ ခရီးစဥ္ရဲ႕ တက္၀က္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ပဲေရာက္ေသးတဲ႔ အျပင္ ေတာင္ကလည္း ပိုမတ္လို႔လာပါတယ္ .. ဆိုင္ကယ္ေတြကို ယူမသြားႏိုင္ေတာ႔တာနဲ႔ ေတာထဲမွာပဲ ထားခဲ႔ရပါတယ္ ..

ေန႔လည္(၁)နာရီေလာက္ေရာက္ေတာ႔ ပါလာတဲ႔ ေရသန္႔ဗူး(၅)ဗူးကလည္း (၁)ဗူးပဲက်န္ .. အခ်ိန္ကလည္းလြန္လာေတာ႔ ဗိုက္ကလည္း ဆာ .. ေတာ္ေသးတာေပါ႔ ရိကၡာအျပည့္အစံု ယူလာမိေပလို႔ .. ေခါက္ဆြဲေျခာက္ထုပ္ေတြကိုပဲ ဒီအတိုင္းေဖာက္စားရင္း .. လၻက္အသားေလး၀ါးရင္းနဲ႔ ဆာေလာင္မႈကို ႏွစ္သိမ္႔ရျပန္ပါတယ္ ..

ဒီလိုနဲ႔ နားရင္း .. သြားရင္းနဲ႔ ေန႔လည္(၂)နာရီေက်ာ္ေလာက္မွ ခရီးလမ္းအဆံုး ေတာင္ထိပ္ကို ေရာက္ခဲ႔ပါတယ္ ..
ညေန(၅)နာရီမွာေတာ႔ အျပန္ခရီးကို စတင္ရပါတယ္ .. အျပန္ခရီးက လာစဥ္အခါကလို အတက္ခရီးမဟုတ္ေတာ႔ အနည္းငယ္သက္သာပါတယ္ .. ဒါေပမယ္႔ တက္စဥ္က တြန္းထိုးၿပီး တင္ခဲ႔တဲ႔ ဆိုင္ကယ္ေတြက အဆင္းမွာ သတိထားရပါတယ္ .. ေျမျပင္ကေခ်ာေနေတာ႔ ပိုလို႔ သတိထားရတယ္ ...
ည(၈)နာရီေက်ာ္ေလာက္မွ ေတာင္ေျခကို ျပန္ေရာက္ပါတယ္ ... ေတာင္ေျခက ေစတီကို ထပ္မံဦးခိုက္ရင္း ခရီးစဥ္တစ္ေလွ်ာက္ ဘာအႏၲရာယ္ .. ဘာအေႏွာက္အယွက္မွ မရွိဘဲ ေအးခ်မ္းေအာင္ျမင္စြာ ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာတဲ႔အတြက္ ဘုရားရွင္ရဲ႕ဂုဏ္ေတာ္ကို ေက်းဇူးတင္ခ်ီးမြမ္းမိပါတယ္ .. ဒီေစတီေလးကို ေရႊသကၤန္းကပ္ရပါလို၏လို႔ ဆုေတာင္း အဓိ႒ာန္မိတဲ႔အခ်ိန္မွာ ေစတီမွာရွိေနတဲ႔ ေခါင္းေလာင္းမ်ားစြာထဲက ေခါင္းေလးငယ္ေလးတစ္လံုးက ထူးျခားစြာ အသံျမည္လာပါတယ္ ... ၾကက္သီးမ်ားပင္ထမိၿပီး သာဓုအႀကိမ္ႀကိမ္ ေခၚဆိုမိပါတယ္ .. ျပဳခဲ႔ဖူးသမွ် ကုသုိလ္ေကာင္းမႈ အစုစုတို႔ကိုလည္း အမွ်အတန္း ေပးေ၀မိပါတယ္ ... ေတာင္ေျခေရာက္မွ ညစာစားရင္းနားရပါတယ္ .. ည(၉)နာရီေလာက္မွာ အဆံုးသတ္ခရီးကို ႏွင္ခဲ႔တာ ည(၁၁)နာရီေက်ာ္မွ အိမ္ကို ျပန္ေရာက္ပါေတာ႔တယ္ ..
တစ္ေန႔တာ ေတာင္တက္ခရီးသြားခဲ႔ၿပီး ေနာက္ေန႔မနက္မွာေတာ႔ လူတစ္ကိုယ္လံုး လႈပ္မရေလာက္ေအာင္ နာက်င္ကိုက္ခဲျခင္း ေ၀ဒနာကို ခံစားရပါေတာ႔တယ္ .. (၂)ရက္ေလာက္ ဘာမွ မလုပ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ခဲ႔ရပါတယ္ ..
ဘ၀တစ္သက္တာ အမွတ္တရျဖစ္စရာ ေတာင္တက္ခရီးစဥ္တစ္ခုကေတာ႔ ဒီေနရာမွာပဲ ၿပီးဆံုးပါၿပီ ..